Gaiplik Nedenleri

Selamünaleyküm sayın herkesler,
Ne uzun bir ara olmuş öyle yahu, hiç mi hiç anlamadık değil mi amaa. Hamurumda olaydı da böyle anlamamazlığa vurup konuyu geçiştirebilseydim ne iyi olurdu. yapamıyorum.
Efendim bu aralıkta o kadar çok şey oldum ki bilemezsiniz ama en çok mezun oldum, öncelikle bunu söylemeliyim. Artık size göre hayırlı olsun mu demektir geçmiş olsun demek mi bilemem ama bana derin derin nefesler aldırıyor. Normal midir hiçbir fikrim yok.
İlk olarak yokluğum için bir kısa sebepler dizisi sunup gönül almaya çalışacağım. sonrasında da yazmaya daha sıkı sarılacak olmamın haberini vereceğim, başlıyorum.

Bazen bişeyler bişeyler oluyor ve insanın yazası gelmiyor. her şey ya çok yolunda gidiyor ya da sendeleyerek gittiğinden kalemi elinde tutamıyorsun. Açıkçası bu uzun aralıkta bu ikisi arasında gidiip gidip geldim. 

Beni tanıyanlarınız bilecektir, izdiham dergisini çiçeğim gibi takip ettiğim zamanlar vardı. Denk geldik ve değerli yazarlarından üç tanesiyle tanıştık. Sohbet esnasında pişmekten, iyi yazı için zamana ihtiyaç olduğundan (en az on yıl dediler) ve buna benzer şeylerden bahsettiler. Sahiden etkilendik ve kendilerine çok hak verdik. 'Bekleriz ya on yıl dediğin nedir ki' derken bir kaç zaman böyle geçti. Sonra sakinleşip düşününce yazar olmadığımızın, zaten iyi yazı peşinde koşmadığımızın aydınlanmasını yaşadık. Volkan Bey'in tabiriyle edebiyat, amaç ve hayat dengesi üçlüsünde şirazeyi biraz kaydırmışız. Hemde en üstte kocaman içimizden geldiği gibi yazdığı halde.

Psikiyatri dersimin stajı, hayatımın sendeleme; kısmen de bambaşka bir yönüyle aydınlanma evresiydi. O vakitler yazsaydım buralar buram buram tütün kokardı, yazamazdım.

Finallerdi, hayallerime giden ilk adımı arkamdan birinin itmesi gibi aniden atmamdı, ameliyathane hemşireliğinden terhis olmamdı derken dünya kadar şey oldu. Haberiniz yok tabi, yazmadım.

İnsan biraz da mahcup oluyor. Ne kadar sırlarsan sırla biri bir gün çıkıp diyor ki 'burda yazdığın dert senin derdin değil mi?'. Kısmen evet, kısmen hayır. Beni tanımanız hoşuma gidiyor gitmesine ama neden kısmen kısmında anlaşamıyoruz bilmiyorum. Hayır eşim dostum var benim.

Velhasıl bu yoğunluk ve fikir uçuşmaları sebebiyle herkesten özür, arayanlarınıza\sebep soranlarınıza çok kalp.

Mezuniyetimi söz verdiğim gibi kitaplarımla, dergilerimle kucaklaşarak kutlamaktayım. Allah bir aksilik vermezse burayı bir daha bu kadar uzun süre ihmal etmeme niyetindeyim.

Dükkanını açmış, miskinliği üzerinden atmaya çalışan esnaf ağabeyler gibi hissediyorum. Aslında hüznümü atmaya çalışıyorum, henüz haberiniz yok. Olsun.