Bloggercınız geldi hanıım

Yeni yayınımızdan selamlar sevgili herkes. Size seslenmeyi, bir karşılık duyabilmeyi ve bulabilmeyi çok ama çok özlemişim. Aylarca ve yıllarca yakamı 'yaz nolursun' diye bırakmayan dostlarımın yokluklarında veya söylenmeyi bıraktıklarında yazdığım için biraz mahcubum. Özürlerimi iletiyorum. Umarım beni anlarsınız. Madem ki burası benim belgeselimdi-yani hem hikayecilikteki hem ruhumdaki gelişimimi izleyebilmem için- bu kadar boşluk vermem biliyorum ki kayıp benim için. Fakat şunu söyleyebilirim ki yokuluğumda içsel bir kayıp da mevcuttu. Sebebini bulmaya niyet ve ardından gayret ettiğim son iki ayımda yollar almaya başladım. Öğrendim ki zaman zaman girdaplar olur içimizde ve yazıktır ki bunlarla her zaman şanlı bir mücadele veremeyiz. Bu noktada ise sığınmalıyız. Evet, sığınmalıyız. Mahvolduk güçlü duracağız ve kalacağız diye. Zannımca büyüklenmenin en fenası da budur. Zararı da yine ve yine en çok bizedir. 

Bugün niyetim sadece şunu söylemekti; sığınmayı bilelim sevgili okuyucu. Eminim bir yerlerde güvenli bir limanın vardır. Son olarak, yeniden veya ilk kez geldiğin ve zaman ayırdığın teşekkür ederim. Dilerim sıkça görüşürüz. ♡